رومانتی سیسم  یعنی گرایش به مسائل رومانتیک ( خیالی و غیر واقعی ) ومراد از آن شیوه ایست که ضد یت با مبانی فلسفی ، سیاسی وهنری نئوکلا سی سیسم د ر اواخر قرن هیجدهم واوائل قرن نوزدهم د راروپا بوجود آمد .اصطلاح رومانتی سیسم معرف تفکری است که د رآن احساس وعاطفه نقش عمده را داشت . شیوه رومانتیک، بواسطه همین مقید بود ن به احساس و عاطفه، مبتنی برشناختی بود که از هر گونه نفوذ سنت برکنار بود . هنرمند رومانتیک در پی یافتن واقعیتی ژرف تراز سنت و قاعده بود و می خواست آن انسان ( طبیعی ) را که پشت نقاب انسان جامعه ساخته سنتی ، پنهان مانده بود ، باز بشناسد . قرن هیجدهم که قرن نقد و تحلیل بود با مجال دادن به بحث و جد لهای داغ د ر باره خوب و بد زمینه فکری رومانتی سیسم را فراهم ساخت . خوب از نظر هنرمند رومانتیک ، آن اثری نبود که تناسبات و اجزاء هماهنگ و موزون داشت ، بلکه اثری بود که عواطف خوشایند د ر بیننده ایجاد می کرد . اواز هنر بعنوان یکنوع وسیله تحریک احساسات استفاده می کرد . دلاکروا و ژریکو  دوتن از مشهور ترین هنرمندان  رومانتی سیسم هستند.

نوشته شده در تاریخ جمعه 16 مهر 1389    | توسط: امین تربتی    | طبقه بندی: مكاتب هنری،     |
نظرات()