نئوکلاسی سیسم ( کلاسی سیسم نو) عنوان گرایشی است که در نیمه قرن هیجدهم از ( رم ) آغاز شد و به سرعت در نقاط د یگر گسترش یافت . این گرایش از برخی جهات نتیجه واکنش بر ضد افراط کاری های(  باروک  و  روکوکو) بود واز بعضی نظرها نیز حاصل اشتیاق به باز آفرینی هنر  یونان و روم . از سال ( 1748 ) با کشفیات با ستانشناسی در شهرهای پمپئی ، هرکولا نیوم  به تحکیم گرایش نئوکلاسی سیسم کمک کرد و آثار و شواهد به د ست آمده ازاین د و شهرخصوصیت ها و ویژگیهای واقعی هنر کلا سیک را برهنرمندان   نئوکلاسی سیسم  آشکار نمود . تفاوت عمده این شیوه با گرایش های  کلاسیک قبل ازآن درآنست که هنرمندان   نئوکلاسی سیسم  برای نخستین باربطورآگاهانه خود رابه هنرباستانی محد ود کرد ند ود ر همه حال متوجه بود ند که کار آنها هم از نظراسلوب وهم ازجهت مضمون یک کار تقلیدی است . این گونه تقلید ازمضامین باستانی را د رمشخص ترین شکل آن میتوانیم د رآثار ( ژاک لوئی داوید) د رتابلو  سوکند هوراتی  مشاهده کنیم . ازد یگرچهره های سر شناس این مکتب ( باری ، کانووا ، فلا کسمان ، هامیلتون ،  منگز و پیرانزی) را میتوان نام برد.

نوشته شده در تاریخ جمعه 16 مهر 1389    | توسط: امین تربتی    | طبقه بندی: مكاتب هنری،     |
نظرات()